سینه مالامال دردست ای دریغا مرهمی
دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد....یاد حریف شهر و رفیق سفر نکرد
شب و سیاهی بی کرانش با آن ماه زیبایش و ستاره هایی که می درخشند چه افسون زیبایی است هر شب می نگرم به آسمان به این بی کران سیاه آه که چه ظلمات زیباییست همه چیز در این سیاهی این شب بی انتها قشنگ است می توانستم ای کاش زیر این پرده ی سیاه بمانم با خیالی آسوده به این تک نور های درخشان زل بزنم به ماه بنگرم آه که چه تصور زیباییست شاید رویایی بیش نباشد اما دوست دارم در کویر شب را به پایان برسانم آن جا که نه خانه ایست و نه آدمی ......... تنها تویی و شب با ماهش و خدایی که به تو نزدیک است و یک افق بی انتها جایی که کویر به شب دوخته می شود را تو می بینی و این عجب منظر زیباییست...
نوشته شده در سه شنبه ششم آذر 1386ساعت
21:50 توسط حمید| |
| Design By : Night Skin |
سلام......
حمید هستم ...یه 20 ساله. 3سال پیش (تیر ماه 85) این وبو راه انداختم و توش حرفای دل می نویسم... نه تنها دل خودم.... دل یه عاشق....دل یه دردمند....دل کسی که دلشکستست حالا از یه آدم یا از تبعیض یا از روزگار...... به هر حال اینجا سعی میکنم حرفی بزنم که از دلم اومده باشه تا به دل بشینه...... امیدوارم لذت ببرین و .......... التماس دعا
دیدی ای دل که غم عشق دگر بار چه کرد........چون بشد دلبر و با یار وفادار چه کرد
حمید هستم ...یه 20 ساله. 3سال پیش (تیر ماه 85) این وبو راه انداختم و توش حرفای دل می نویسم... نه تنها دل خودم.... دل یه عاشق....دل یه دردمند....دل کسی که دلشکستست حالا از یه آدم یا از تبعیض یا از روزگار...... به هر حال اینجا سعی میکنم حرفی بزنم که از دلم اومده باشه تا به دل بشینه...... امیدوارم لذت ببرین و .......... التماس دعا
دیدی ای دل که غم عشق دگر بار چه کرد........چون بشد دلبر و با یار وفادار چه کرد
