سلام.

این پست مختص دوست عزیزیست که دوستی عزیز را از دست داده. دوستی عزیز که حامد را از دست داده..... کسی که معصویمت چشمانش ورای این جهان خاکی بود و زود ترکمان کرد تا به افلاک برسد.

چه کسی فکر میکرد دست گلچین مرگ این دفعه گلی اینچنین خوشبو را انتخاب کند.... این وسط سوالی ست که کسی جوابی برایش ندارد...... چرا هر کسی خوبتر است زودتر میرود...چرا هر آدم خوش سیرتی زودتر جهان را ترک میکند....... دست مرگ گلچین است اما اینبار گلی چیده که بویش همه جا پیچیده بود..... تیر ۸۶ اینجا شعری نوشته بودم که اسمش گلچین مرگ بود دوباره میذارم و  تقدیمش میکنم به همین دوست عزیز که واقعا برام عزیزه:

آه که گلها رفتند و

جهان گل کم دارد

دست روزگار گلچین می کند

هر کسی که خوشبوست

از شاخه جدا می کند

هر آن که گل روست

ما که خاریم و زشت

در بند دستهای مرگ هم

نمی آییم

مرگ هم با همه ی هراسی

 که با خود دارد

گلها را دوست دارد

تو چه زیبا طبع و

چه زشت طبع باشی

در هر قاموس و آیینی که باشی

گل زیباست..........

اگر خار را در کیش مردن

هم نیست جایی

پس ای خدا

کاری کن در دنیایی که گلستان نیست

ما گل باشیم٬ تا شاید

گلچین دستهای مرگ شویم

تا زودتر به آسمان

به ابدیت بپیوندیم.........

 پی نوشت: فردا جمعه ۲ مرداد تولد حامد هست... حامد رفت اما حضورش با ماست پس تولدشو بهش تبریک میگم.........

حامد تولدت مبارک

نوشته شده در شنبه بیست و هفتم تیر 1388ساعت 0:47 توسط حمید| |